حضور راسل استوارت، عضو هیئت امنای BHUSD، در نمایشگاه پرتره‌های هولوکاست «Borrowed Spotlight»

نمایشگاه لس‌آنجلس پروژه Borrowed Spotlight در LAUNCH LA افتتاح شد و این پروژه بین‌المللی شناخته‌شده را به شهر آورد. این نمایشگاه بر بازماندگان هولوکاست تمرکز دارد و آنان را در کنار چهره‌های شناخته‌شده عمومی قرار می‌دهد تا در زمانی که حافظه زنده به‌سرعت در حال از میان رفتن است، توجه‌ها به شهادت بازماندگان جلب شود.

حضور استوارت با اقدامات اخیر ناحیه در زمینه آموزش هولوکاست و مقابله با یهودستیزی هم‌راستا بود. در سال ۲۰۲۵، هیئت حاکمه ناحیه یکپارچه آموزشی بورلی هیلز (BHUSD) قطعنامه‌ای را تصویب کرد که این ناحیه را متعهد به مقابله با یهودستیزی از طریق آموزش، آگاهی‌بخشی، یادآوری و حمایت می‌کند؛ از جمله تداوم آموزش هولوکاست و برنامه‌ریزی متناسب با سن دانش‌آموزان در تمامی پردیس‌ها.

پروژه Borrowed Spotlight به ابتکار عکاس برایس تامپسون (Bryce Thompson) شکل گرفته و بر جلسات صمیمی عکاسی پرتره و گفت‌وگوهای ضبط‌شده میان بازماندگان هولوکاست و چهره‌های عمومی استوار است. این پرتره‌ها بر شنیدن و حضور تأکید دارند، نه بر اجرا یا تبلیغ.

نمایش لس‌آنجلس شامل تصاویری از چهره‌های عمومی از جمله سیندی کرافورد (Cindy Crawford)، جنیفر گارنر (Jennifer Garner) و اسکوتر براون (Scooter Braun) است که هر یک در کنار بازماندگان هولوکاست عکاسی شده‌اند. این پرتره‌ها لحظاتی آرام و مستقیم را به تصویر می‌کشند که در آن روایت بازماندگان در مرکز قرار دارد و شهرت عمومی تنها نقش نقطه ورود برای مخاطب را ایفا می‌کند.

هر تصویر با شهادت بازمانده همراه است تا نمایشگاه بیش از آنکه ویترینی از چهره‌های مشهور باشد، تجربه‌ای آموزشی باشد. بازدیدکنندگان به سوی روایت‌های دست‌اول از آزار، بقا و تاب‌آوری هدایت می‌شوند.

Borrowed Spotlight پیش‌تر در نیویورک و شهرهای دیگر به نمایش درآمده و به‌دلیل رویکرد سنجیده و تمرکز بر تاریخ زیسته مورد توجه قرار گرفته است. نمایشگاه لس‌آنجلس نیز همین قالب را ادامه می‌دهد و فرصتی برای مخاطبان محلی فراهم می‌کند تا در فضایی مشترک مستقیماً با صدای بازماندگان ارتباط برقرار کنند.

برای حاضران، از جمله رهبران اجتماعی و آموزگاران، این نمایشگاه بر اهمیت حفظ شهادت‌ها تا زمانی که بازماندگان هنوز برای روایت تجربه‌های خود حضور دارند، تأکید داشت. Borrowed Spotlight بر همین فوریت بنا شده و از مخاطبان می‌خواهد نه فقط تماشا کنند، بلکه گوش بسپارند.