عضو هیئت امنای BHUSD، راسل استوارت، سال نو را در دیوار غربی اورشلیم گرامی داشت

در عکسی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، استوارت در حال دعا در کنار دیوار سنگی باستانی دیده می‌شود؛ با کلاه کیپا بر سر و دستی که بر سنگ‌آهک فرسوده دیوار نهاده است. این تصویر همراه با پیامی کوتاه اما پرمعنا در روز نخست سال نو منتشر شد.

«روز سال نوِ شگفت‌انگیز؛ دعا برای همه ما در کوتِل/دیوار غربی در اورشلیم»

این لحظه با توجه به نقش استوارت در رهبری آموزش محلی و همچنین فضای گسترده‌تر ملی و بین‌المللی پیرامون یهودستیزی، بیان مذهبی و بی‌ثباتی جهانی، اهمیت ویژه‌ای داشت. دیوار غربی که در شهر قدیمی اورشلیم قرار دارد، قرن‌هاست به‌عنوان مکانی برای دعا، تأمل و تداوم هویت یهودی، به‌ویژه در دوره‌های عدم قطعیت، شناخته می‌شود.

این سفر در حالی انجام شد که چند ماه پیش هیئت آموزش BHUSD قطعنامه‌ای رسمی در محکومیت یهودستیزی تصویب کرده بود؛ اقدامی که هم با حمایت گسترده جامعه و هم با توجه شدید در سطح ملی روبه‌رو شد. این قطعنامه که در پی افزایش حوادث یهودستیزانه در سراسر ایالات متحده پس از حملات ۷ اکتبر در اسرائیل به تصویب رسید، بر تعهد ناحیه به حفاظت از دانش‌آموزان یهودی و رد نفرت در همه اشکال آن تأکید داشت.

چند روز بعد، هیئت مدیره با رأیی جداگانه و به‌شدت زیر ذره‌بین، نمایش همه پرچم‌های غیررسمی را در محوطه‌های مدارس ممنوع کرد و استفاده را به پرچم‌های دولتی و نهادی محدود ساخت. این تغییر سیاست پس از جلسات عمومی پرتنش اتخاذ شد و از سوی اعضای هیئت به‌عنوان تلاشی برای حفظ بی‌طرفی سیاسی مدارس و تمرکز بر آموزش توصیف شد، هرچند بحث‌ها را فراتر از بورلی هیلز برانگیخت.

در مجموع، این دو رأی BHUSD را در کانون گفت‌وگویی ملی درباره آزادی بیان، ایمنی دانش‌آموزان و نقش مدارس دولتی در دوره‌ای از تنش‌های ژئوپلیتیکی فزاینده قرار داد. استوارت از جمله اعضایی بود که بر ضرورت حفاظت از دانش‌آموزان در برابر ارعاب، در عین حفظ محیطی آموزشی عاری از تفرقه، تأکید کردند.

سفر سال نوی او به اورشلیم نشان داد که این تصمیم‌ها صرفاً تمرین‌های انتزاعی سیاست‌گذاری نبوده، بلکه به‌شدت با تاریخ شخصی، ایمان و تجربه زیسته پیوند دارند. بورلی هیلز میزبان یکی از بزرگ‌ترین جوامع یهودی و یهودیان ایرانی در ایالات متحده است؛ جامعه‌ای که بسیاری از اعضای آن پیوندهای خانوادگی با اسرائیل دارند و تأثیر افزایش یهودستیزی جهانی را به‌طور ملموس احساس کرده‌اند.

برای استوارت، لحظه حضور در دیوار غربی هم بازتابی از تأمل شخصی بود و هم مسئولیت عمومی. در زمانی که مدارس سراسر کشور با فشارهای فرهنگی و سیاسی مواجه‌اند، پیام او بر وحدت، دعا و استواری تأکید داشت، نه بر شعارپردازی.

این تصویر و نوشته به‌سرعت در میان اعضای جامعه دست‌به‌دست شد و پیام‌های حمایتی بسیاری از سوی والدین، آموزگاران و ساکنان دریافت کرد؛ کسانی که این دیدار را یادآور بُعد انسانی تصمیم‌هایی می‌دانستند که در اتاق‌های هیئت‌مدیره اتخاذ می‌شود.

با آغاز سال ۲۰۲۶، سفر استوارت به یکی از پایدارترین نمادهای معنوی جهان، بیانی آرام اما پرقدرت بود؛ بیانی ریشه‌دار در تاریخ و ایمان، و دعوتی به حفاظت و صلح در داخل و خارج از کشور.