دانشآموزان دبیرستان بورلی هیلز در تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۲۶ برای نخستینبار بهصورت یکپارچه در سالن تازهتکمیلشده K. L. Peters گرد هم آمدند تا روز جهانی یادبود هولوکاست را با برنامهای آموزشی گرامی بدارند؛ برنامهای که بر تاریخ زنده، روایت بازماندگان و مسئولیت جمعی در قبال حافظه تاریخی متمرکز بود.
در این رویداد، بازماندگان هولوکاست و پژوهشگران به محوطه مدرسه آمدند و فرصتی کمنظیر برای ارتباط مستقیم دانشآموزان با منابع دستاول فراهم کردند؛ آن هم در زمانی که شهادتهای عینی روزبهروز نادرتر میشود. 
Joseph Alexander, 103, survivor of twelve concentration camps, speaks to BHHS students at the International Holocaust Remembrance Day event on January 27, 2026
لوان سریروکسا (Loan Sriruksa)، مدیر دبیرستان، در سخنان خود به اهمیت این لحظه برای دانشآموزانی اشاره کرد که در فضای رسانهای آمیخته با اطلاعات نادرست و تحریف تاریخی رشد میکنند.
او گفت: «دانشآموزان ما در جهانی زندگی میکنند که اطلاعات نادرست بهطور گسترده منتشر میشود و دانش دستاول بیش از هر زمان دیگری حیاتی است. این گردهمایی تاریخ را به شکلی زنده پیش روی آنان قرار داد؛ به شیوهای که هیچ کتاب درسی قادر به انجام آن نیست. این برنامه دانشآموزان را به تفکر عمیق، همدلی و طرح پرسشهایی مبتنی بر کنجکاوی و حقیقت فراخواند.»
دانشآموزان سخنان جوزف الکساندر ۱۰۳ ساله را شنیدند که از زندهماندن خود در دوازده اردوگاه کار اجباری گفت، در حالی که اعضای خانوادهاش در جریان هولوکاست کشته شدند. اوا پرلمن روایت فرار دوران کودکی خود از آزار و تعقیب نازیها را بازگو کرد؛ تجربهای که اغلب با داستان آنه فرانک مقایسه میشود. سوزان ریتو، آموزگار و نماینده پروژه Violins of Hope، درباره مرمت ویولنهای دوران هولوکاست بهعنوان حاملان زنده حافظه تاریخی سخن گفت. آبراهام یاردنی ۹۶ ساله از رشد در فضایی آکنده از تهدید در سالهای حاکمیت بریتانیا پیش از تأسیس کشور اسرائیل روایت کرد. جوزف ساموئلز نیز از جانبهدر بردن خود از فرهود، کشتار سال ۱۹۴۱ در عراق که با نازیها همسو بود، سخن گفت. شابوس کستنباوم، پژوهشگر و گرداننده برنامه، چارچوب تاریخی و زمینه اخلاقی این روایتها را ارائه داد.
پس از پایان مراسم، دانشآموزان در گروههای کوچک با مهمانان گفتوگو کردند، عکس گرفتند و از سخنرانان بابت بهاشتراکگذاری تجربههایشان قدردانی کردند. اعضای هیئت آموزشی نیز به سطح بالای توجه و تأمل دانشآموزان در طول برنامه اشاره کردند.
دکتر الکس چرنیس (Dr. Alex Cherniss)، سرپرست ناحیه آموزشی، گفت: «این داستانها صرفاً خاطره نیستند؛ درسهایی هستند که نحوه اندیشیدن، رهبری و زیستن دانشآموزان ما را شکل خواهند داد. ما از بازماندگان سپاسگزاریم که حقیقتهای خود را در اختیار دانشآموزان ما گذاشتند. در چنین لحظاتی، آموزش به کنش اخلاقی تبدیل میشود.»
این گردهمایی نقطه عطفی برای سالن K. L. Peters بهعنوان فضایی برای یادگیری و تأمل جمعی بود. نخستین تجمع سراسری مدرسه در این سالن با محوریت یادبود و مسئولیت اخلاقی برگزار شد و معیاری تعیین کرد برای نقشی که این فضا نهتنها بهعنوان تالار اجرا، بلکه بهعنوان محملی برای آموزش مدنی و تاریخی در پردیس ایفا خواهد کرد.
Join the Conversation
Comments are available exclusively for registered subscribers. Sign up to read comments and share your thoughts on this article.
Get access to exclusive content, breaking news, and community discussions.