شورای شهر بورلی هیلز به‌صورت یک‌صدا در کنار مردم ایران ایستاد

این اقدام صرفاً نمادین نیست. این قطعنامه تأییدی دوباره بر تعهد بورلی هیلز به آزادی، کرامت انسانی و مسئولیت جهانی است؛ ارزش‌هایی که فراتر از مرزها معنا می‌یابند و یادآور می‌شوند که حکمرانی محلی نیز می‌تواند در جهانی هرچه به‌هم‌پیوسته‌تر، تأثیری معنادار داشته باشد.

شهردار بورلی هیلز، شارونا نظریان (Sharona Nazarian)، گفت: «به‌عنوان نخستین زن ایرانی-آمریکایی که در این سمت خدمت می‌کنم، احساس مسئولیت داشتم که صدای جامعه‌مان باشم. مردم ایران نزدیک به پنج دهه است که با سرکوب، سانسور، آزار مذهبی و خشونت دولتی مواجه بوده‌اند. امروز همچنین با فروپاشی ویرانگر اقتصادی، فقر گسترده و کمبود شدید نیازهای اولیه روبه‌رو هستند. این یک بحران انسانی است و سکوت گزینه‌ای قابل قبول نیست. ما از دولت فدرال می‌خواهیم حمایت معنادار ارائه دهد. ایران آزاد به معنای منطقه‌ای امن‌تر و جهانی امن‌تر، عاری از ترور است. به شهرمان افتخار می‌کنم که با شجاعت پیشگام شد و نخستین قطعنامه در کشور را در حمایت از مردم ایران به‌طور یک‌صدا تصویب کرد. باشد که آنان به صلح، کرامت و آزادی دست یابند.»

سخنان شهردار نظریان به‌روشنی نشان می‌دهد رهبری محلی شجاعانه در زمان بحران‌های بین‌المللی چگونه معنا پیدا می‌کند. نقش تاریخی او به‌عنوان نخستین زن ایرانی-آمریکایی در مقام شهردار بورلی هیلز صرفاً نمادین نیست؛ بلکه اثربخش است، به‌ویژه برای جامعه‌ای که بسیاری از اعضای آن در جست‌وجوی آزادی و فرصت، از استبداد گریخته‌اند.

قطعنامه مصوب شورا، استفاده رژیم از شیوه‌های خشونت‌آمیز و سرکوبگرانه—از جمله قطع اینترنت، بازداشت‌های گسترده و هدف قرار دادن غیرنظامیان بی‌گناه با نیروی مرگبار—را محکوم می‌کند. ارقام تکان‌دهنده، بین ۱۲٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ مورد مرگ غیرنظامیان گزارش‌شده، فراتر از آمار هستند؛ این‌ها هشداری برای جهان آزادند.

در فراخوان به اقدام قاطع دولت فدرال، این قطعنامه با صراحت سخن می‌گوید. در آن بر تداوم فشار بر رژیم و حمایت از ایرانیان شجاعی که جان خود را برای آینده‌ای بهتر به خطر می‌اندازند، تأکید شده است.

«شهر بورلی هیلز از دولت ایالات متحده می‌خواهد که به حمایت از مطالبات مردم ایران برای آزادی ادامه دهد و حداکثر فشار بر رژیم ایران را حفظ کند؛ از جمله حفاظت از معترضان شجاعِ طرفدار آزادی.»

این قطعنامه حتی فراتر می‌رود و خواستار پاسخگویی و به عدالت سپرده شدن علی خامنه‌ای می‌شود؛ نشانه‌ای روشن از اینکه بورلی هیلز به بیانیه‌های صرف بسنده نمی‌کند و مطالبه‌گر مسئولیت‌پذیری، عدالت و شفافیت اخلاقی است.

در جهانی که اغلب با ابهام سیاسی و بزدلی خدشه‌دار شده است، بورلی هیلز مسیری متفاوت برگزیده است؛ مسیر باور، منش و دفاع بی‌امان از بی‌گناهان. این همبستگی شاید بحران ایران را یک‌شبه حل نکند، اما پیامی روشن و غیرقابل تردید می‌فرستد: بورلی هیلز در کنار آزادی ایستاده است.

این اقدام یادآور آن است که حتی در شهری کوچک نیز وجدان اهمیت دارد. بورلی هیلز با کنش قاطع، ارزش‌های اجتماعی و رهبری استوار، بار دیگر نشان می‌دهد که نه‌تنها نمادی از سنت و تعالی است، بلکه صدایی برای عدالت در جهانی است که به‌شدت به آن نیاز دارد.